dinsdag 2 oktober 2007
Gierende speeches bij afscheid Pot
door Serge Westerdiep
30 september 2007
ZWOLLE - Nu maar hopen dat Peter Pot - de wethouder die gisteren officieel afscheid nam voor een functie elders - niet zó eigenwijs is dat hij uit de toespraken niet wil halen dat hij een bijzondere indruk heeft gemaakt.
Waar normaliter bij dergelijke gelegenheden vooral wordt stilgestaan bij de politicus - Pot was acht jaar raadslid, vijfeneenhalf jaar wethouder - kwam bij zijn vertrek ook de 'mens Pot' ruimschoots aan bod: simpelweg omdat er bij hem niet zo heel veel ruimte ligt tussen die beide rollen. Sleutelwoorden in alle speeches - van onder meer de burgemeester, de gemeentesecretaris en Landstedebestuurder Rob van Kessel: markant, trouw aan principes, authentiek, comtemplatief en toch besluitvaardig. Maar wat vooral uit de toespraken - ook uit die van Pot zelf - sprak is het ogenschijnlijk naïeve enthousiasme van de vetrekkende werhouder. "Ik wist niet meer dat politiek zo leuk kon zijn", constateerde journalist Igor Cornelissen - die als lijstduwer meerdere keren (GroenLinks/)De Groenen vooruit hielp. Waarbij overigens ook een bestuurder als burgemeester Henk Jan Meijer een duit in het zakje deed. De burgervader doneerde een bedrag voor een - natuurlijk - tweedehandsfiets waarmee Pot straks van station Arnhem naar zijn nieuwe werkplek, parochie De Wijngaard, kan fietsen. Hilarische hoogtepunten zat tijdens de anderhalf uur durende buitengewone raadsvergadering, voorafgaand aan de receptie in de hal van het stadhuis. Het door gemeentesecretaris Oenze Dijkstra gespotte 'verkleurvogeltje van de Oude Mars', groen met een roze befje; de wijze waarop Cornelissen de kennismaking met de jonge Pot schetste; maar vooral de gierende ontboezeming van Pot - op aangeven van zijn politieke maatje Michiel van Harten - van hun meest geslaagde Groenenactie. In 1995 toverden ze het beeld van Adam voor het stadhuis uit protest tegen Franse kernproeven om in een spook. Juist op de dag dat de Franse ambassadeur de stad aandeed. Het leverde Pot uiteindelijk nog een goedkeurende brief van de paus op ("Doe alles om het welzijn van de mens te dienen"), wat tot een studie theologie leidde. En uiteindelijk tot zijn nieuwe baan als projectleider van aartsbisdom Utrecht.
De grootste verrassing gisteren? Die was er voor de kinderen van Pot. Papa onthulde dat ze in de vakantie een week naar een natuurvriendenhuis in Brabant gaan.
30 september 2007
ZWOLLE - Nu maar hopen dat Peter Pot - de wethouder die gisteren officieel afscheid nam voor een functie elders - niet zó eigenwijs is dat hij uit de toespraken niet wil halen dat hij een bijzondere indruk heeft gemaakt.
Waar normaliter bij dergelijke gelegenheden vooral wordt stilgestaan bij de politicus - Pot was acht jaar raadslid, vijfeneenhalf jaar wethouder - kwam bij zijn vertrek ook de 'mens Pot' ruimschoots aan bod: simpelweg omdat er bij hem niet zo heel veel ruimte ligt tussen die beide rollen. Sleutelwoorden in alle speeches - van onder meer de burgemeester, de gemeentesecretaris en Landstedebestuurder Rob van Kessel: markant, trouw aan principes, authentiek, comtemplatief en toch besluitvaardig. Maar wat vooral uit de toespraken - ook uit die van Pot zelf - sprak is het ogenschijnlijk naïeve enthousiasme van de vetrekkende werhouder. "Ik wist niet meer dat politiek zo leuk kon zijn", constateerde journalist Igor Cornelissen - die als lijstduwer meerdere keren (GroenLinks/)De Groenen vooruit hielp. Waarbij overigens ook een bestuurder als burgemeester Henk Jan Meijer een duit in het zakje deed. De burgervader doneerde een bedrag voor een - natuurlijk - tweedehandsfiets waarmee Pot straks van station Arnhem naar zijn nieuwe werkplek, parochie De Wijngaard, kan fietsen. Hilarische hoogtepunten zat tijdens de anderhalf uur durende buitengewone raadsvergadering, voorafgaand aan de receptie in de hal van het stadhuis. Het door gemeentesecretaris Oenze Dijkstra gespotte 'verkleurvogeltje van de Oude Mars', groen met een roze befje; de wijze waarop Cornelissen de kennismaking met de jonge Pot schetste; maar vooral de gierende ontboezeming van Pot - op aangeven van zijn politieke maatje Michiel van Harten - van hun meest geslaagde Groenenactie. In 1995 toverden ze het beeld van Adam voor het stadhuis uit protest tegen Franse kernproeven om in een spook. Juist op de dag dat de Franse ambassadeur de stad aandeed. Het leverde Pot uiteindelijk nog een goedkeurende brief van de paus op ("Doe alles om het welzijn van de mens te dienen"), wat tot een studie theologie leidde. En uiteindelijk tot zijn nieuwe baan als projectleider van aartsbisdom Utrecht.
De grootste verrassing gisteren? Die was er voor de kinderen van Pot. Papa onthulde dat ze in de vakantie een week naar een natuurvriendenhuis in Brabant gaan.
Aanmelden bij Berichten [Atom]
